Na een heerlijk ontbijtje buiten in de zon, gaan we eerst even polshoogte nemen bij het medische team. Ze waren al om 6 uur op en zijn direct begonnen met sorteren van de goederen en de medicijnen. Er gaan er 2 in het beoogde tentenkamp kijken,want ze staan te popelen om te beginnen. Helaas loopt alles hier op z’n Haïtiaans en kunnen ze vandaag nog niets beginnen, we wachten morgen maar weer af.
Dokterspost
Wij gaan dus weer met z’n tweetjes op pad naar onze ouderen.
Even iedereen “bonjour” en “ca va” groeten en even lekker huggen en op zoek naar de dame die John gisteren aan haar voet heeft geholpen. We gebruiken de dokterspost om verband te wisselen en gaan daarna op inspectie. In de kasten ligt alles door elkaar, kleding , medicijnen en administratie. Overal staan dozen op en in de kasten en op de grond. Een ongeorganiseerde dokterspost. Zo vonden we ook de bandages die we gisteren eigenlijk nodig hadden. We maken wat notities en sluiten de post.
Kleuren
We hebben stiften en een kleurboek meegenomen en lopen naar de eetzaal. Er volgen direct enkele dames en we starten de bezigheidstherapie. Een helper gaat op pad en brengt steeds een nieuw oudje binnen. Geweldig! Voor we het weten zitten we weer met een grote groep. Ze genieten zichtbaar. Dit wordt nooit gedaan met ze en dat is best wel jammer.
We beginnen een plan te maken wat er in dit bejaardenhuis allemaal veranderd zou moeten worden, maar met steeds in het achterhoofd dat we wel Haïtiaans moeten denken.
Om 13.00 uur zijn ze nog steeds aan het kleuren, we laten ze achter en gaan terug naar ons huis waar de lunch wacht.
‘s Middags met de straatkinderen gezwommen, weer een feest voor ze!
Voor alle kinderen een ballon opgeblazen , dit zag er gezellig uit.
Nog “even” boodschappen gedaan en het wordt alweer donker.
Wilcie had nog een naaiklus voor Elly, gordijnen op maat maken. Wat verwend zijn we dan in Nederland. Hier geen goede schaar, garen in de verkeerde kleur en geen spelden want dat doen ze niet. Gelukkig had Elly het een en ander mee. De naaimachine die Johan heeft is elektrisch maar 40 jaar oud. Helaas kregen we hem deze avond niet aan de gang, maandag komt er een vriendin van Wilcie en proberen we het opnieuw en anders gaan we naar het kleine ateliertje op het terrein.
Niet veel bijzonders vandaag dus, maar 'business as usual' zeggen we dan in slecht Nederlands
Tot blogs
John en Elly
Lieve John en Elly,
BeantwoordenVerwijderenNiet veel bijzonders zeg je dan???
Het is voor ons reuze bijzonder om alles te lezen en op nauwe voet te volgen..
Het moet een geweldige ervaring zijn om zoveel te betekenen voor bejaarden en straatkinderen.
Om liefde en aandacht uit te delen aan zovelen.
Hopelijk werkt de naaimachine vandaag of morgen en kun je ook letterlijk iets moois achterlaten als je naar huis komt.
Wij volgen alles nauwgezet en bidden jullie bescherming en liefde toe.
(thuis gaan wij een haantje braden John)!!!
Heeftie ook nog een naam... Die kukelaar!!??
Liefs,
Monique