Vandaag precies een jaar geleden....

Vandaag precies een jaar geleden dat hier een verschrikkelijke ramp plaatsvond die het arme Haïti nog verder op z'n kop zette. In de stad is een herdenking bij de vrijwel ingestorte kathedraal. Ook Bill Clinton is hier nu op Haiti. Wij gaan daar niet heen,want hebben geen behoefte aan zoveel drukte.
Wij horen om 6.30 uur al muziek en zang uit de buurt. Ook op het project is er een herdenkingsdienst met hartstochtelijk zingen en getuigenis.
Vandaag zijn er gek genoeg geen patienten gekomen voor de medische post op het project. Dus heeerlijk buiten zijn, bloggen en genieten van de omgeving en de muziek van de dienst.

Dinsdag 11 Januari konden we helaas niet bloggen. De verbinding was supertraag of afwezig. Er zijn hier diverse mensen te gast aanwezig. Medisch team 10 personen, Lucille een Frans meisje die volgende week vertrekt. Mieke, Belgisch journaliste voor diverse kranten, Pierre, een Franse IT specialist, Gert-Jan uit Goes die hier een half jaar werkt.
Je begrijpt dat internet via een satelliet dan weleens hapert.

John begon net als gisteren weer mee te werken met het team hier op het project. Dit keer was het team dat gisteren in een kamp gewerkt had hier en dat gaf aanvankelijk wat strubbelingen, omdat ze zich niet voldoende hadden kunnen voorbereiden en ook onderling wat uit te praten hadden. Niet prettig om te ervaren en als je aanvankelijk geen vertaler hebt dan is het verrekte lastig werken, maar je doet wat je kan. Sommige mensen zaten al vanaf 6.30 uur te wachten en de eersten werden pas om 9.30 uur geholpen. Erg hè?
We verbazen ons met welk een soortgelijke klachten de mensen komen: hoofdpijn, maagpijn, zich rillerig voelen en vaginale infectie. De meeste klachten zijn een jaar geleden begonnen. Nee, het kwam niet door de aardbeving. Gek hè?

Elly gaat samen met Mieke, die in hetzelfde appartement slaapt, naar de geïmproviseerde school om wat te filmen. De buurtschool die hier op het project staat is een jaar geleden ingestort en zou deze periode herbouwd worden, maar de bouwmaterialen (23 zeecontainers) staan sinds November in de haven. Onderwijs gebeurd dus nog in houten barakken. Het ziet er kleurrijk uit omdat alle leerlingen schooluniformen dragen. Op het schoolplein word wat snoep en worstjes verkocht.

Elly heeft zich ook zeer nuttig gemaakt op het bejaardenproject. Ze is begonnen om, met goedkeuring van Johan, alles eens op te ruimen, met als gevolg dat er diverse dozen klaar staan om aan een ziekenhuis te geven, want wat moeten bijvoorbeeld bejaarden met 3 dozen vrouwencondooms, hihihi. Aanvankelijk was de oudste,verantwoordelijke verpleegkundige niet blij, want alles werd anders. Later kon die toch ook wel enthousiast worden toen ze zag dat er dingen beter van werden. Er komt kastruimte vrij en een buro om medicijnen uit te zetten, zodat het medicijnsysteem ook weer in ere hersteld wordt.

‘s Middags zijn we met een paar mensen de stad in gegaan. Dat gaat niet zomaar. Er moet een chauffeur en een auto beschikbaar zijn. Onderweg is het erg chaotisch en we moeten een paar keer omrijden. We komen aan bij een bedrijf wat bedden, bankstellen en wat elektrische apparaten verkoopt. Westerse prijzen, want alles is geïmporteerd. Het gaat nogal vreemd,want alleen met hulp van de Haïtiaanse chauffeur worden we geholpen en blijken we niet te kunnen kopen wat we zien. Een soort kijkshop dus. Uiteindelijk komen we met een CD speler en een koffiezetter naar buiten, maar vraag niet hoe. 2 waterkoelers die we voor Johan willen kopen kunnen we niet meenemen, want het magazijn is inmiddels dicht. Zo gaat alles hier. Het loopt altijd anders als je denkt of wilt.
Onderweg een paar schilderijtjes gekocht. Je weet niet of je in de maling wordt genomen, want er wordt door de verkopers naar elkaar gelachen, maar volgens de chauffeur is de prijs wel goed.

Laat en vermoeid door de reis komen we “thuis” en eten zelf gemaakte spaghetti!
Internetverbinding deed het niet goed, want onze Belgische journaliste zat filmpjes en foto’s te versturen, dus we laten het blog maar zitten.
Ze is trouwens helemaal hieperdepiep,want er komt morgen een Belgische cameraploeg naar het project om opnames te maken van het kinderdorp Bon Repos en van het psychiatrisch ziekenhuis. Mieke helemaal gelukkig,want ze wil graag dat het project ook in Belgie volop media aandacht krijgt! Dus komende dagen halen “we” wellicht zelfs het Belgisch journaal of actualiteits programma!