Ook deze zondag kleden alle mensen zich weer heel netjes aan voor de kerk. Er wordt weer hartstochtelijk gezongen. De beamer doet het niet, maar iedereen zingt uit z’n hoofd diverse heerlijk klinkende liedjes. We zitten midden tussen de kinderen, zodat we gedurende de lange Creoolse preek voortdurend met de jongens en meisjes om ons heen bezig zijn. Ze pakken je (witte) hand, en bestuderen de aderen, duwen alle knopjes van je horloge in, vallen op je schoot half in slaap of vlechten je haar.

Tweeling
Halverwege krijgt Elly een heel klein bruin Haïtiaans meisje van 2 maanden oud op schoot. Na de dienst zien we haar evenoude zusje; een tweeling dus! Ze huilen geregeld en moeder geeft ze de borst, maar ze blijven geregeld tussendoor huilen.
Moeder is hierheen gekomen voor hulp en wacht nu op iets te eten en op vervoer terug. Ze is 29 jaar en heeft al acht(!) kinderen met deze tweeling erbij. Ze wil de kinderen laten verzorgen op het project omdat ze het zelf niet meer kan en is vanochtend met de Tap-Tap, de lokale taxi over enorm slechte wegen naar hier gekomen.

Energydrink
Als we later zitten te eten komt ze naar ons toe en ziet er heel vermoeid en triest uit. De kinderen huilen weer. Als ik een beker koud water aan haar geef is het in 10 seconden leeg. De 2e beker verdwijnt net zo rap. Ze probeert nog maar eens wat borstvoeding te geven, maar haar borsten lijken wel van een vrouw op hoge leeftijd (theezakjes) en het lijkt dat ze niet veel te bieden heeft.
Ik(John) haal voor moeder een vitamine pil en voor de kleintjes maak ik suikerwater.
Met een theelepeltje geeft moeder deze energydrink en binnen de kortste keren zie ik twee tevreden baby’s. Een prachtig gezicht!

Traantjes
We rijden ze stapvoets terug naar huis over de hobbelweggetjes en onderweg gaat er van alles door ons heen. Wat een land, wat een armoe,wat bijzonder dat je zo kunt helpen. We zijn er stil van en zitten allebei met traantjes in de ogen. De kindjes kunnen wel geplaatst in het kinderdorp op de babyzorg, maar ze moeten morgen terugkomen voor een aidstest. Hier kunnen we geen aidsbaby’s opvangen. We hopen dat de aidstest negatief is en besluiten ter plekke dat we dan deze hummels financieel adopteren.

Deze jonge alleenstaande vrouw woont in een hutje van klei en stokken met golfplaten dak. Een vrouw met 8 kinderen slaapt en leeft hier op een oppervlak van een westerse babykamer, en we kunnen ons niet voorstellen hoe ze overleeft.

We stoppen de vrouw stiekem wat geld in haar tas voor de baby’s, nemen wat foto’s, kussen haar en vertrekken weer. Nederig en bewust van onze positie keren we terug naar het kinderdorp.

Morgen ga ik(John) helpen met de triage (patiënten indelen naar ernst van aandoening), want we openen de poorten van het kinderdorp om de buurt 2,5 week gratis medische zorg te bieden en eventuele choleragevallen eruit te halen voor behandeling in een kamp van ‘artsen zonder grenzen’.Een ander team trekt het tentenkamp in waar we al eerder zijn geweest.

Tot blogs,

John en Elly