Maandag “another day in the office”, maar niet heus. Denk je op tijd op bed te liggen. Wordt je na een uur gewekt door je Franse huisgenote die haar sleutel vergat en nu alleen nog door onze slaapkamer naar binnen kon.Pfff

Het medische team van Horizon uit Nederland heeft zich vandaag opgesplitst. Een team is in een van de tentenkampen bezig. Het andere team blijft hier op het project.
Twee tropenartsen en twee verpleegkundigen hebben een post ingericht om patienten uit de buurt te behandelen. Ik doe zoals gisteren al gemeld de triage, het selecteren van patienten naar ernst. Nou, dat was een hele happening. Uit de buurt kwamen mensen met uiteenlopende klachtjes om gratis bekeken en behandeld te worden.

Het invullen van een formulier bleek nog het meeste tijd te kosten. Haitianen zeggen meestal eerst hun familienaam en dan hun voornaam en die Creoolse namen spreken ze zo onverstaanbaar uit dat je vertaling nodig hebt. Als die vertaler sommige letters in Engels dan weer in Frans spelt dan begrijp je dat je vaak de boel zit door te strepen.
Een keur van kwalen trok aan me voorbij. Ik moest soms ineens denken aan een oud liedje: hoofdpijn, reumatiek, waterleiding, gasfabriek van Tol Hansen.
Uiteindelijk hard gewerkt tussen 8.30 uur en 15.00 uur. Meer dan 50 patienten werden ingeschreven, beoordeeld, gewogen en behandeld met pillen,poeders,drankjes zalfjes en verbandjes.

Bij een jongetje werd een enorm pusabces op z’n rug onder plaatselijke verdoving geopend. Ja jongens, je gaat hier van vies naar advies.
Gelukkig geen cholerapatienten hier, maar in het andere team die vandaag 104 patienten in het tentenkamp zagen zijn er wel 3 patienten met verdenking cholera afgevoerd naar het kamp van artsen zonder grenzen.

Elly schreef: John was nog  maar net vertrokken en Wilcie kwam me al halen. Haar naaimachine was gemaakt en of ik maar “even“ 6 meter raam van gordijnen wilde voorzien. Ze had in een container 9 gordijnen gevonden, totaal niet op maat maar de stof was zo mooi. Ach dan maak je toch van 2 banen 1 langere, geen probleem. Is het iets te smal dan torn je gewoon wat plooien eruit. Alles ging tegen mijn Hollandse principes in, maar Wilcie was superblij en daar ging het om. Onze huiskamer gordijnen die wij in September verstuurd hebben via een container uit Nederland kan nog wel weken op zich laten wachten. Dus nu even voor een oplossing gezorgd. Johan en Wilcie slapen nog steeds in de aanbouw. De slaapkamer is te ver het huis in en Wilcie is nog steeds bang voor een aardbeving.

Daarna de eerste uren besteed in de dokterskamer van het bejaardenhuis. Uitzoeken, sorteren  en proberen overzicht te krijgen. Aanvraag voor nieuwe kasten gedaan en in een andere kast planken. Zo kan de voorraad kleding en handdoeken gesplitst worden van de medicijnen. Ik hoop echt dat ik binnen de 2 weken die we nog hebben het allemaal een beetje klaar heb.

De oudjes kijken echt tegen je op , komen dingen vragen, komen even langs voor een praatje.  Rondom het bejaardenhuis wonen een aantal gezinnetjes waarvan een van de kinderen ziek was. Hij kwam bij mij voor advies. Dus mee naar de dokterspost, naar “dokter” John. Naderhand wat speeltjes en kleurtjes gegeven en hij knapte alweer op!

Ondertussen was het 13.00 uur en vertrokken er verschillende auto’s naar de psychiatrische inrichting niet ver van ons dorp. Ik ga mee en kom in een ommuurd openlucht ziekenhuis. Geen elektriciteit, geen douche, geen sanitair, geen medicijnen , geen dokter echt haast niets. Er zijn nu een aantal houten huisjes geplaatst waar straks wat mensen in kunnen wonen. Er staan barakken die lijken op een gevangenis of meer een dierentuin. Hokken met tralies ervoor waar “mensen” in verblijven. Er zijn ongeveer 120 patienten die daar rondlopen tussen de varkens, geiten en schapen. 1x per week brengen Johan en Wilcie daar eten en drinken  naar toe. We scheppen op en delen uit. Het is een onwerkelijke film die voor me afdraait. Mieke de Belgische journaliste heeft een foto reportage gemaakt en schrijft nu een artikel voor de krant. Ze probeert iets op te zetten om geld in te zamelen om een sanitair blok neer te kunnen gaan zetten.

                                     

Ineens viel internet en de stroom uit. Vannacht is wel de stroom weer aan gegaan, met heel veel herrie want alle airco's gingen ineens tekeer, maar helaas het internet is zo sloom dat hij geen foto's wil laden. Ik blijf het proberen dan kunnen jullie je een betere voorstelling maken van deze dag.