Jojanneke, de verpleegkundige die we gisteren hier ontmoeten, kwam nog even koffie drinken en foto’s bekijken. Erg leuk verder bijgepraat. Haar hierna uitgezwaaid bij de poort.
Filmpje
We hebben samen met Johan het filmpje over de psychiatrie op het Belgische journaal bekeken. De Belgen hebben 1½ uur beeld en geluid in enkele uren bewerkt tot een indrukwekkend document van 2,5 minuut. Chapeau!
Tot onze verbazing horen we van Johan dat de moeder met haar tweeling,waar we afgelopen zondag ineens zo mee bezig waren, vanochtend aan de poort stond en met een chauffeur naar het ziekenhuis is gereden voor een aidstest. We zijn benieuwd!
Het warme middageten werd weer bezorgd. Heerlijk dat we niet zelf hoeven te koken,want de keuken kookt voor alle medewerkers op het hele project er is vandaag opnieuw rijst met bruine bonen en wat kip. Het is best lekker en voedzaam.
Vakschool
We gaan vanmiddag naar de vakschool. Studenten kunnen hier kiezen uit 8 verschillende vakopleidingen en één is mode. Elly gaat kijken en kennis maken om volgende week een aantal dagdelen op de “couture” les te kunnen geven.
Behoorlijke school, eenvoudig maar effectief en net als alle leerlingen en studenten op andere scholen loopt men ook hier in school uniform. Dat ziet er stijlvol uit.
Helaas kwam de docent niet opdagen en was ook niet te bereiken, dus moesten de leerlingen zich zelf vermaken. In Nederland zouden veel leerlingen mopperend of scheldend weggaan, maar hier ging men rustig zelf aan het werk en vertrok na enkele uren weer terug naar huis. Na een half uur op vervoer terug wachten vertrokken we weer over de stoffige hobbelwegen met links en rechts, voor en achter de doorlopende voorstelling van het Haïtiaanse straatleven.
 |
| Centre de Formation Professionel de Juvenile de Lilavois |
Verrassing! Op het project zijn plots “onze” tweeling gearriveerd. Helaas weer zonder onze aanwezigheid. Het was de bedoeling dat eerst de uitslag van de aidstest werd afgewacht, maar de moeder wegsturen kon niet en in telefonisch overleg met Johan werd besloten tot opname. Volgens Mieke en Gert-Jan die erbij waren was het zeer aangrijpend om te zien hoe een uitgeputte moeder met maagpijn van de honger huilend haar ondervoede baby’s kwam brengen. Opnieuw hielden ze het niet droog.
We gingen direct kijken naar de kleintjes. Wat aandoenlijk om zulke propjes weer te zien
Hopelijk mogen ze blijven en zullen we zolang we kunnen ze financieel adopteren.
 |
| Moeder Nicole met Geralda en Geraldine |
Lieve John en El,
BeantwoordenVerwijderenHad het verhaal al gelezen op de gewone mail.
Toen was het al aangrijpend, maar nu met de foto's van de "lieve Propjes" zoals jullie ze noemen is het nog aangrijpender. Wat niet te bevatten en uit te drukken "erg" voor Nicole om Geralda en Geraldina weg te moeten brengen.
het Haitiaanse leven is weer mooi in kaart gebracht. Wát een schoenen... hoe komen ze daar aan. Kopen ze die in? En lieve El en John wat een mooie foto van jullie met beiden met één van de meisjes.
Wat riep jij daar nou El???? Toedieloediefroediefroe?
Nou geniet maar van ze, al is het raar gezegd ook wel weer. Knuf ze veel... ook namens ons...
Gods zegen toegebeden en vooral ook Zijn bescherming.
Liefs,
Monique
Hoi John en Elly,
BeantwoordenVerwijderenWat een ontzettend aangrijpende verhalen allemaal. Als ik dan al koffiedrinkend jullie blog zit te lezen, lekker warm binnen terwijl buiten de regen tegen de ramen klettert, en dan lees over een moeder die met honger in haar maag haar kinderen moet afstaan, dan schaam ik me wel, dat wij het hier zo goed hebben.
Heel veel zegen bij alles wat jullie meemaken en doen en bedankt dat je ons mee laat beleven.
groetjes,
Marjon
Ha Elly en John,
BeantwoordenVerwijderenWat een verhalen en belevenissen zeg! Gisteravond naar de uitzending op de Belgische zender gekeken. Dier en mens komen dan dichter bij elkaar, maar dan net andersom in Nederland. Niet te geloven he. Als je de blogs zo achter elkaar leest lees je dat jullie je prima aanpassen aan de situatie daar. Als je terugkomen in Nederland zullen jullie wel weer een ongekeerde cultuurshock hebben: waarom moesten we ook al weer een nieuwe keuken en moet John zich aan alle regeltjes van het Lange Land houden? Tot die tijd blijven jullie je ongetwijfeld supernuttig maken. Goed hoor! Vanuit het rustige Benthuizen volgen we jullie en wensen jullie alle goeds daar.
Liefs Johan, Carla en Hilde
Eventjes de zaken nuanceren;
BeantwoordenVerwijderenU schrijft onze 2 kinderen. Dit lijkt me toch zo hebberig.
Het is beter van deze dame te begeleiden in haar problemen. Dit vanuit Hart voor Haïti.
Ik heb alle respect voor deze vrouw die aan de bel trekt dat ze niet voor haar kinderen kan zorgen. Een eerlijke moedige dame volgens mij.
Denk je nu echt dat deze kinderen gelukkiger zullen zijn ZONDER hun moeder??? Denk je nu dat de Moeder nu gelukkiger is Zonder haar kinderen???
Dit is niet de oplossing voor de problemen betreffende deze moeder en nog vele andere moeders in Haïti. Integendeel men schept nieuwe problemen.
Ik pleit voor ouderbegeleiding op maat. Als die moeder echt hulp wil is het niet door de 2 kinderen over te nemen, ook al vraag ze dit. Deze dame heeft daar ook over nagedacht en vond dat de beste oplossing…omdat ze van niets beters weet.
Moest men nu, jullie en Hart voor Haïti samen een voorstel doen aan de moeder om aan gezinsbeleving te doen dan kan dit perfect zonder de kinderen te scheiden. Investeren in de toekomst van haar gezin in zijn totaliteit is een uitdaging. Dit levert sowieso zijn vruchten af. Het kan haar alleen maar verbeteren. Nu ben ik wel zeker dat deze dame nooit meer gelukkig zal zijn. En de kinderen die teken je iedere dag dat ze daar alleen liggen.
Groet, Carlo Herpoel