5 Januari

Teleurstelling
Overkomt je dat ook wel eens? dat je iets getypt hebt en dat je niet op tijd hebt opgeslagen en er iets fout gaat zodat je tekst kwijt bent? Dat overkwam mij (John) na het schrijven van een half A4 tekst voor dit blog. Daar gaan je prachtige volzinnen!
Helaas, het leven van een stukkie schrijver gaat niet over rozen
Misschien voelt een Haïtiaan dit wel als er weer iets niet lukt.
Zo, inmiddels ben ik weer over de ergste teleurstelling heen. Elke Haïtiaan zou een blog moeten bijhouden als therapie (60% is analfabeet), want na 95 woorden teleurstelling beschrijven voel je je al beter!

Antibiotica
Vandaag begonnen met Gert-Jan te injecteren met antibiotica. Hij heeft meer last van z’n been en we beseffen dat hij gisteren teveel heeft gedaan in plaats van te rusten. Bedrust lijkt de beste behandeling in de acute fase van erysipelas(wondroos). We helpen hem daarom om te verhuizen naar een andere kamer, want als het medische team komt,moeten ze in het grootste appartement.
Trouwens nog een heel gedoe met dat team, want ze kunnen pas beginnen als alle hulpgoederen er zijn en de Haïtiaanse douane eist meer documenten.

Papierwinkel
Johan Smoorenburg gaat dus persoonlijk een hele papierwinkel afleveren bij het ministerie van volksgezondheid en hoopt van een topambtenaar een brief voor de douane mee te krijgen liefs met gesloten beurs,omdat het voor een goed doel is.
Wij mogen samen met de Belgische journaliste mee en kunnen weer van het uitzicht “genieten”
Opnieuw komen we ogen tekort door alle indrukken. Het is onbeschrijflijk wat er elke minuut aan je voorbijtrekt. Op een bepaald moment zie ik bijvoorbeeld een jonge man bukken naar de straat om... te drinken uit een plas water!! Vind je het dan gek dat de gemiddelde Haïtiaan niet ouder word dan 60 jaar oud. Wat een armoede en een puinzooi.
Op sommige plekken ziet Port-au-Prince er uit zoals Enschede net na de vuurwerkramp.

Ministerie 
Bij het ministerie hangen diverse jonge mannen die direct op de auto aflopen en om geld vragen. Om verdere vertraging/problemen te voorkomen geeft Johan ze wat geld. Met omgerekend €1,- a €2,- kan hij weer verder het terrein op. De verantwoordelijke personen blijken er niet te zijn. We vertrekken weer en rijden wat rond om de journaliste de kans te geven wat plaatjes te schieten. Als we bij de ruïnes van de kathedraal stilstaan en Johan met de journaliste uitgestapt is, worden we omringd door zeker 15 jongens die op de ramen tikken en bonzen. Alle registers gaan open om ons te bewegen het raam open te doen voor geld of drinken. Op uitdrukkelijk verzoek van Johan doen we dit echter niet. Overal schrijnende gevallen, bedelaars, tentenkampjes en vuilnis.

Na nog 2 keer bezoeken van het ministerie, gesprekken, wachten, bidden, hopen komt Johan eindelijk met de benodigde papieren naar buiten en heeft hij niet hoeven te betalen!  6 uur na vertrek eindelijk het doel bereikt. We kunnen weer terug. We hebben het met elkaar erg gezellig. Johan is een topper!
    ‘s Avonds komen er weer nieuwe gasten bij op het project. Het is een komen en gaan van hulpverleners van diverse pluimage, professie en nationaliteit. En alles leidt Johan in goede banen.

Lief thuisfront, het is hier weer middernacht en morgen kraait de haan weer om 04.00 uur(zucht)
Morgen weer nieuwe avonturen van

John en Elly