3 en 4 Januari

Allereerst bedankt  iedereen die ons volgt en reakties plaats. We vinden het erg leuk om jullie reakties te lezen.

Maandag 3 Januari werd voor ons een beetje een soort rustdag na de indrukken van gisteren eigenlijk wel prettig. We bleven dus op het ommuurde terrein
We zijn ook benieuwd hoe laat we naar het ziekenhuis meekonden om Gert-Jan weer op te halen. Dus even rustig naar huisje nr.5 om foto’s van een kindje te maken die financieel geadopteerd is door Ruud en Ilonka uit Harderwijk. Het meisje moest wel even wakker worden.
Daarna Michael nog even bezocht. Dat is een kindje die nogal ziek was en in 9 weken intensief begeleiden lichamelijk weer oke is. Het mannetje is echter teruggetrokken. Hij kent ons natuurlijk ook niet, maar de meeste andere kinderen zijn over het algemeen heel aanhankelijk.

Elly bezocht nog even het naaiatelier. Groot woord voor een hok waar 2 vrouwen een soort van handeltje proberen te draaien binnen de muren van het project.

Hierna lopen we weer naar het bejaardenproject. Het is heerlijk weer. Blauwe lucht en al 30°C ‘s morgens om 10.00 uur. Elly heeft vetkrijtjes bij zich (van moeder) en wil met een aantal mensen creatief bezig zijn.
Aanvankelijk begint men wat moeizaam, want kleurplaten kennen ze wel, maar een leeg vel en vetkrijtjes niet, dus Elly tekent wat bloempjes en blaadjes en ja hoor, dat werkt aanstekelijk. Na een uurtje hangen we de resultaten op de muur. We doen nog wat spelletjes en groeten iedereen weer in ons beste frans: “Au revoir”

‘s Avonds hebben we in het appartement waar wij slapen nog een gezellige avond met z’n vijven.

Dinsdag 4 Januari zijn we achter op de pick-up truck naar het straatkinderen project vervoerd. De hele ochtend tot 13.00 uur zijn we daar geweest. Wat een wereld!

Zoveel straatschoffies om je heen die allemaal bij je willen zijn, op de foto willen en alles met je willen delen. We hebben twee skippy ballen bij ons. Nou, dat was zo’n succes dat we af en toe de vechtende kemphanen moesten scheiden en een tijdslimiet van 1 minuut per kind per bal instelden.
Enkele geschonken springtouwen van Drogist Sonneveld uit Zoetermeer worden drifig gebruikt door zowel kinderen samen als ook alleen.
Om een lesje aardrijkskunde te kunnen geven mogen de kinderen een grote wereldkaart beschilderen. Zonder enige terughoudendheid wordt de Noordpool groen geschilderd en verdwijnt Engeland in enkele vegen onder een oceaanblauwe verflaag. Is dit een vooruitziende blik van de gevolgen van een veranderend klimaat?
Onze Gert-Jan is met ons mee en blijkt didactische vaardigheden te bezitten, want met behulp van de zojuist beschilderde kaart en een skippybal wordt inzichtelijk gemaakt hoe de wereld in elkaar steekt. Ademloos luisteren de kids en leren ter plekke dat de wereld rond is en draait!
Hierna begint een groep met rekenles. En de drukste jongens mogen met John en Carlo, een Belg, voetballen op de binnenplaats. Leuk om ze zo te zien genieten met een bal.
We zingen nog wat liedjes met de rekengroep en doen daarna nog stoelen dans.
De kids, en stiekem wij ook, genoten met volle teugen van deze ochtend

 Bejaarden

‘s Middags gaan we nog even naar de bejaarden toe. Een van hen is er vandaag niet zo goed aan toe. Ze heeft buikpijn en volgens de arts (die net weg was) heeft ze ook hartklachten. Ze heeft lasix gekregen en valium en ibuprofen. Ze ligt er nogal apatisch bij. Benieuwd hoe het verder met haar gaat. Wij kunnen hier in dit land ook niet veel meer voor haar doen dan “tender,loving,care”

De rest van de ouderen groeten we ook weer. Deze mensen krijgen zo weinig liefde en velen waarderen het zichtbaar als je ze aanraakt of een kus geeft.

Boodschappen

Aan het eind van de middag kunnen we met z’n vijven boodschappen doen. Om er te komen neemt de chauffeur een omweg wegens verkeers opstoppingen. We doen een soort van auto safari door smalle paadjes waar wiel-diepe plassen water staan.Alleen met een 4 wheeldrive terreinwagen kun je hier doorheen. Na een hele tijd 5 tot 10 km/u gereden hebben belanden we weer in de drukke,chaotische straat taferelen waar we al aan beginnen te wennen. We parkeren bij een luxe supermarkt en doen de inkopen. Voor enkele tasjes betaal je al gauw $80,- Het mag duidelijk zijn dat dat voor de doorsnee burger hier niet is weggelegd.

Inmiddels ben ik voor Gert-Jan de wijkverpleegkundige, want 2xdaags prik ik hem intra-musculaire Gentamycine in verband met erysipelas.

We hebben intussen begrepen dat burocratie aan de grens gezorgd heeft dat de medische hulpgoederen nog niet via de Dominicaans Republiek ingevoerd kunnen worden. Dus de mensen in de kampen moeten maar weer wachten. Vreselijk hè

Tot zover weer onze belevenissen

Warme groeten,
John en Elly